Оши идона дар дег: сабзии заррин, гӯшти нарми гӯсфанд, нахӯд ва биринҷи девзираи донадор.

Биринҷро дар якчанд об то шаффоф шудан шӯед ва як соат дар оби гарми намакин тар кунед.
Равғанро дар дег то пайдо шудани дуди сабук гарм кунед. Гӯштро порчаҳои калон карда, то сурх шудан бирён кунед.
Пиёзи нимҳалқа буридаро илова карда, то заррин шудан бирён кунед, баъд сабзии хасча-хасча буридаро гузоред. Пас аз 3–4 дақиқа оҳиста омехта карда, сабзиро то нарм шудан пазед.
Оби гармро 1–2 см болотар аз маҳсулот рехта, нахӯд, зира, зирк, қаламфур ва намак илова кунед. Зирвакро дар оташи паст 40 дақиқа ҷӯшонед.
Биринҷро баробар паҳн кунед ва омехта накунед. Оби ҷӯшонро 1,5 см болотар аз биринҷ рехта, дар оташи баланд то ҷаббида шудани об пазед.
Биринҷро теппача карда, ба мобайн сирро гузоред ва якчанд сӯрохӣ то таг кунед. Сарпӯшро пӯшонда, 25–30 дақиқа дар оташи хеле паст дам диҳед.
Ошро омехта карда, ба лаълӣ кашед: биринҷ — поён, гӯшт, сир ва нахӯд — боло.